5 września Zaczarowana Piosenka zabrzmiała w Lublińcu, z okazji 10-lecia Projektu „Bona”, jaki wspólnie organizują Zakład Karny w Lublińcu, oraz Dom Pomocy Społecznej „Zameczek”. To nowatorskie przedsięwzięcie polega na pracy pań, osadzonych w tym zakładzie, z niepełnosprawnymi dziećmi na terenie DPS. – Daje możliwość bycia dobrą w więzieniu – jak pięknie powiedziała jedna z byłych uczestniczek programu. Rozśpiewani podopieczni Fundacji Anny Dymnej zostali zaproszeni, by uświetnić swoimi występami jubileusz. W barwach Fundacji „Mimo Wszystko” wystąpili: Kasia Nowak, Ania Kobyłecka, Ela Kuzio i Tomek Kowalik, a Marta Kądziela jedna z trojga pomysłodawców Festiwalu, przeczytała list jaki do wolontariuszek Programu „Bona” skierowała Anna Dymna.
„...Kochane! – napisała do nich aktorka – Życie jest piękne, choć często jego ścieżki bardzo trudne i kręte. Czasem można na nich pobłądzić i zabrnąć w jakieś ciemne zaułki. Wy o tym wiecie najlepiej. Każdy dzień jednak, każda chwila, daje nam szansę, by odnaleźć prostszą i jaśniejszą drogę. Widzicie ją w oczach, w uśmiechu swoich podopiecznych. Jesteście kochane i potrzebne. Życzę Wam siły i wiary w siebie. Zapalajcie światło tam gdzie jest smutno i ciemno. Uwierzcie, że i dla Was, i dzięki Wam świat może być radosny i piękny...” – Po tych słowach w niejednych oczach zaszkliły się łzy, a drżące dłonie jeszcze czulej głaskały rączki chorych dzieci. Koncert rozpoczęła Ania z przepięknym wykonaniem „Jego Portretu”. Towarzyszył jej zgodny chór złożonych z wszystkich gości jubileuszu, oraz podopiecznych „Zameczka”. Ela Kuzio zaczarowała obecnych góralskimi melodiami, a potem wprowadziła romantyczny nastrój śpiewając „Świat się pomylił” Patrycji Markowskiej.
Potem na scenie pojawił się Tomek Kowalik, który akompaniując sobie na klawiszach zaśpiewał przepiękne „Tears in heaven” Ericka Claptona, które wzruszyło wszystkich do łez. Równie pięknie wypadła Kasia, gdy obiecała, że będzie „Zawsze tam gdzie ty”.
Bardzo się cieszę, że mogliśmy tu być jako wolontariusze – powiedziała po koncercie młoda wokalistka. – Mogliśmy dać radość zarówno podopiecznym jak i ich opiekunkom. Byłam tu chwilkę, obserwowałam. To często bardzo chore dzieciaki, cierpiące i niestety bardzo samotne. Nie ma przy nich mamy i taty. To co się dzieje tutaj w ramach programu jest wspaniałe. Te dzieciaki potrzebują miłości, a panie chyba cieszą się, że mają komu ją dać.
Mam nadzieję, że dzisiaj mogliśmy także troszkę podnieść je na duchu. Wydaje mi się, że przez niektórych one są uważane za gorsze, spychane na margines, bo kiedyś przydarzył im się zakręt w życiu, a tutaj mogliśmy pokazać, że to nieprawda. Że to co robią jest godne szacunku i podziwu. Wszyscy dostaliśmy dzisiaj wielką dawkę wrażliwości! – zakończyła Kasia.
8 września 2008
|
|